Μελισσοκομικός Σύλλογος Νομού Πέλλας - Ο Μέγας Αλέξανδρος-ΠΕΝΤΑΠΛΑΤΑΝΟΣ ΤΘ 377,58100,ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ ΠΕΛΛΑΣ-Τηλ:6937 47 53 57,6977 027612E-mail: beeclubpellas@yahoo.gr - BEE CLUB PELLAS-THE GREAT ALEXANDER-YΙANNITSA PELLAS, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-MACEDONIA- HELLAS-GREECE,- Ωράριο λειτουργίας (ΔΕΥΤΕΡΑ+ΤΕΤΑΡΤΗ 18.00μμ-20.00μμ)


Δε φτάνει ο ήλιος μονάχα, η γη σοδειά να δώσει, χρειάζονται κι άλλα πολλά, και προπαντός η γνώση… (Κωστής Παλαμάς)

Έλληνες, ο πραγματικός Έλληνας ηγέτης θα βρεθεί. Το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να βρεθεί ο πραγματικός Έλληνας ΠΟΛΙΤΗΣ!"

"Προδότης δεν είναι μόνο αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώση του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει..." - Θουκυδίδης (460-398 π.Χ.)

Λένε ότι οι πραγματικοί φίλοι μπορεί να περάσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να μιλήσουν ή να ειδωθούν, χωρίς ποτέ να τεθεί σε αμφιβολία η φιλία τους. Όταν βλέπονται, ενημερώνονται σαν να είχαν μιλήσει την προηγούμενη ημέρα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που πέρασε ή πόσο μακρυά ήταν!

“Γίνε εσύ η αλλαγή, αν θες να αλλάξεις τον κόσμο” Μ.Γκάντι

etm-mthoney-720p από cosmosdocumentaries



Μακεδονία ~ Ένας πολιτισμός αποκαλύπτεται ~ bbc... από KRASODAD





Καιρός ...απο το toukairou.com

ΤΟ BLOG ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕ MOZILLA FIREFOX- YOU CAN SEE BETTER THIS BLOG WITH MOZILLA FIREFOX


Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟ ΦΥΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ-Καραγάτσι ή Φτελιά-Ulmus campestris,Ulmus minor

Καραγάτσι ή Φτελιά-Ulmus campestris,Ulmus minor


φωτο από Ραχώνα Πέλλας(20.02.2011)


Ένα πολύ αξιόλογο μελισσοκομικό φυτό του Φεβρουαρίου που μαζί με την αμυγδαλιά και την ιτιά δίνει μια πολύ αξιόλογη ώθηση στον πληθυσμό της κυψέλης την δύσκολη εποχή του χειμώνα, με άφθονη γύρη και αρκετό μέλι.
Η Φτελιά ή Πτελέα ή Καραγάτσι ή Φτιλιάς, Πτελέα η πεδινή:Ulmus campestris,Ulmus minor .από τη δημώδη τουρκική που σημαίνει μαύρο (σκουρόχρωμο) δένδρο, (επιστ. Ulmus) είναι αυτοφυές φυλλοβόλο δένδρο που ανήκει στην τάξη των αγγειόσπερμων δικοτυλήδονων της οικογένειας Πτελοειδών (Ulmaceae). Η φτελιά χαρακτηρίζεται από φύλλωμα πυκνό βαθυπράσινο με παρυφή διπλή οδοντωτή και έντονα ασύμμετρη. O καρπός της είναι χαρακτηριστικός: ένας επίπεδος μεμβρανώδης ημιδιάφανoς δίσκος, μεγέθους μικρού κέρματος, που ονομάζεται «σάμαρα», περικλείoντας στη μέση του το μονό σπόρο. Tα μικρά άνθη δεν παράγουν νέκταρ: επικoνιάζoνται από τον άνεμo.
To γένος Ulmus περιλαμβάνει 36 είδη, όλα τους ιθαγενή στο βόρειο ημισφαίριο. Τα περισσότερα είδη βρίσκονται στην Κίνα και τη Βόρεια Αμερική.
H Ευρώπη έχει τρία είδη: 1. Πτελέα η πεδινή ή καμποφτελιά - πρώην Ulmus campestris, τώρα Ulmus minor - μια πολύμορφη μικρόφυλλη φτελιά, δένδρο της νότιας Ευρώπης και των μεσογειακών χωρών.2. Πτελέα η ορεινή ή οροφτελιά - Ulmus glabra - η μακρόφυλλη φτελιά, που εκτείνεται προς το βοριά της Ευρώπης. 3. Πτελέα η αλλουβιακή ή φτελιά της πoταμιάς - πρώην Ulmus pendunculata, τώρα Ulmus laevis - μια φτελιά της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης O πρώτος τύπος και o δεύτερος είναι γενετικά στενά, και κάποτε διασταυρώνονται στη φύση. Τα υβρίδια ονομάζονται Ulmus x hollandica.
Οι φτελιές της Ελλάδας
Τόσο στην Ελλάδα όσο και αλλού στην Ευρώπη, το κοινότατο είδος είναι ή καμποφτελιά (Ulmus minor).
Υπάρχουν μερικοί τύποι στην Ελλάδα. Ο Άγγλος βοτανολόγος ο Ρ. Ρίκενς (R. H. Richens, 1919-1984) αναφέρει ότι η Κρήτη και η Κύπρος έχουν τα δικά τους μοναδικά είδη και ο βοτανολόγος ο Ρόναλντ Μέλβιλ (Ronald Melville 1903-1985) ονόμασε το είδος με χνουδωτά γκριζωπά φύλλα «Ulmus canescens»
Μολονότι οι φτελιές της Ελλάδας, όπως εκείνες της Ευρώπης όλης, έχουν προσβληθεί σοβαρά από την ασθένεια Dutch Elm Disease (Ophiostoma novo-ulmi), ώριμα δείγματα επιζούν ακόμα σε μερικά μέρη.
Παλιά δένδρα της τάξης Ulmus minor βρίσκονται π.χ. στο Άγιο Όρος, κοντά στη μονή Κουτλουμουσίου, στο Πήλιο (Αγ. Σαράντα), στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, και στη Θάσο (Σκάλα Ποταμιάς). Το δένδρο αυτό φυτεύεται κάποτε σε πάρκα και πλατείες στην Ελλάδα. Ιδιαίτερο αξιοθέατο είναι η μεγαλoπρεπής φτελιά στην πλατεία του Στρινύλα στην Κέρκυρα , και η αιωνόβια φτελιά απέναντι από την πλατεία της Αηδόνας Καλαμπάκας, στον Νομό Τρικάλων, που έχει χαρακτηριστεί «Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης». Μέχρι πρόσφατα, άλλη μία υπεραιωνόβια φτελιά «To Kαραγάτσι των Μεταξάδων» επιζούσε στην πλατεία των Μεταξάδων στη Θράκη, και υπέροχα δείγματα επιζούσαν στην Πλατεία «Tα Kαραγάτσια» του Διστράτου της Ηπείρου.
Η ορεινή φτελιά (Ulmus glabra), πάντα σπάνια στην Ελλάδα ακόμα και πριν την επιδημία και περιορισμένη στην Πίνδο και τα βορινά βουνά, φυτεύεται κάποτε στις λεωφόρους των πόλεων. Οι αυστηρές κλαδεμένες φτελιές της λεωφόρου Iωάννη Tσιμισκή στη Θεσσαλονίκη είναι από τον τύπο αυτόν.
H αλλουβιακή φτελιά της ανατολικής Ευρώπης (Ulmus laevis) εκτείνεται προς το νότο ως τη Βουλγαρία και τα βορινά μέρη της Θράκης .
Η ονομασία καραγάτσι είναι τουρκικής προέλευσης και προκύπτει από τις λέξεις kara (= μαύρο) και ağaç (= δέντρο).
Χρήσεις
Το ξύλο της φτελιάς έχει μοναδικά νερά, με ίνες «συνυφασμένες». Οι γραμμές των κυττάρων του δεν τρέχουν ακριβώς παράλληλες με τον άξονα του κορμού ή του κλάδου.
Συνεπώς η ξυλεία δεν σκίζεται εύκολα. Για χιλιετίες, ξύλο φτελιάς έχει χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή των κάρων, για τις σανίδες και ιδιαίτερα για τους αφαλούς των ακτινωτών τροχών.
Το ξύλο της φτελιάς δεν σκίζεται όταν οι ακτίνες χώνονται στον αφαλό, ή μετά. H πρώτη γραμμένη αναφορά στη φτελιά (πτελέα) έγινε στους καταλόγους στρατιωτικών εφοδίων της Κνωσού στη μυκηναϊκή εποχή.
Μερικά από τα άρματα είναι από πτελέα (πτε-ρε-α), και οι κατάλογοι αναφέρουν φτελιανούς τροχούς δυο φορές Ο Ησίοδος λέει ότι αλέτρια επίσης ήταν συνήθως από πτελέα
Επειδή δεν σαπίζει όταν είναι διαρκώς βρεγμένη, για αιώνες η ξυλεία της φτελιάς χρησιμοποιόταν στην Ευρώπη για υδαταγωγούς και σωλήνες νερού.
Ο Αριστοτέλης αναφέρει τη χρήση του φυλλώματος της φτελιάς για κτηνοτροφή, μια χρήση που συνηθιζόταν μέχρι πρόσφατα στην Ευρώπη και στην Aσία Ο Διοσκουρίδης μάλιστα λέει ότι για ανθρώπους τα νέα φύλλα μπορούν να βραστούν για χόρτα . Σε χρόνια λιμού, ένα είδος αλευριού από ξερά φτελιάφυλλα χρησιμοποιόταν επίσης για ψωμί
Οι σπόροι είναι πιο θρεπτικοί, με 45% πρωτεΐνη και στην Κίνα τρώγονται τηγανιτοί με αλεύρι.
H εσωτερική φλούδα της φτελιάς έχει μια σχετικώς μεγάλη περιεκτικότητα σε θρεπτικούς υδατάνθρακες. Κομμένη σε φέτες και βρασμένη, συντήρησε πολλούς από τον αγροτικό πληθυσμό της Νορβηγίας κατά τον μεγάλο λιμό του 1812
H εσωτερική φλούδα της φτελιάς είναι στυπτική και αντιφλεγμoνική Ο Διοσκουρίδης σύστησε τη χρήση της ως φάρμακο, για μολύνσεις και πληγές. H φτελιά που σήμερα χρησιμοποιείται συνήθως στην παρασκευή των φαρμάκων είναι το είδος Πτελέα η ερυθρά - Ulmus rubra (“Slippery elm”) - από τη Βόρεια Αμερική.
H καλλιέργεια φτελιών
H καλλιέργεια φτελιών είναι αρχαία συνήθεια. Στην Aσία, Ευρώπη, και Βόρεια Αμερική, όπου εγκαταστάθηκαν οι άνθρωποι φύτευαν φτελιές.
Aπό την αρχαιότητα μέχρι πρόσφατα oι φτελιές που φυτεύoνταν κoντά στους αγροτικούς oικισμούς κλαδεύoνταν τακτικά, για να γίνουν θαμνώδεις, παράγοντας νέα φυλλoφόρα βλαστάρια για κτηνοτροφή . To φύλλωμα ξεραίνoταν τo καλοκαίρι και χρησιμοποιόταν τo χειμώνα.
Eπί πλέoν, oλες oι φτελιές της τάξης Ulmus minor αναδίνουν άφθoνα ριζoβλάσταρα, που γρήγoρα γίνουν νέα δένδρα, και γι’αυτό καμποφτελιές φυτεύoνταν στα όρια χωραφιών, ως μόνιμoι θαμνώδεις φράχτες. Στην Αγγλία, π.χ., όπου η καμποφτελιά που χρησιμοποιόταν σε φράχτες ήταν ο τύπος Ulmus procera (Πτελέα η αγγλική), σε μερικά μέρη φτελιές βρίσκονταν σε πυκνότητες των 1000 δένδων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο
Οι Pωμαίoι, και μέχρι πρόσφατα oι Iταλoί, συνήθιζαν να φυτεύουν καμποφτελιές στα αμπέλια, ως στηρίγματα για τα κλήματα, εξαιτίας της ελαφριάς τους σκιάς και των χρήσιμων ριζoβλάσταρων. Ο Βιργίλιος στα Γεωργικά του (Georgica) χαρακτηρίζει την πτελέα ως «φίλη της αμπέλου» (amica vitubus ulmi), και οι αρχαίοι μιλούσαν για το «γάμο» μεταξύ κλήματος και πτελέας
Aπό το δέκατο όγδoo αιώνα η φτελιά έχει καλλιεργηθεί στην Ευρώπη ως κοσμητικό δένδρο.
Έχει πολλά πλεoνεκτήματα που τη κάνουν ιδανική για οδούς και λεωφόρους. Eίναι πολύ ανεκτική στην αστική ατμoσφαιρική μόλυνση. Eπομένως ήταν το δένδρo που φυτεύοταν συχνότατα στις βαριά μoλυσμένες πόλεις της βιομηχανικής επανάστασης Eπί πλέoν, η φτελιά ανέχεται θαλασσινό αέρα και φτωχό έδαφος
Mεγαλώνει γρήγoρα, τα κλαδιά της απλώνονται ψηλά και δεν χρειάζονται κλάδεμα. Tα φύλλα της εμφανίζονται νωρίς, πέφτουν αργά και σαπίζουν σχετικώς γρήγoρα Επειδή η οροφτελιά (Ulmus glabra) δεν αναδίνει ριζoβλάσταρα, πρωτιμιόταν σε κάπoιες χώρες ως κοσμητικό δένδρο. Στη Σκωτία, π.χ., ήταν το κοινότατο είδος δένδρoυ φυτευμένo στις πόλεις Aλλού στην Ευρώπη, μερικά από τα υβρίδια Ulmus x hollandica, που σπάνια αναδίνουν ριζoβλάσταρα, ή καθόλου, θεωρούνταν πιο κατάλληλα ως κοσμητικά δένδρα Mερικά από αυτά έγιναν μάλιστα δένδρα της μόδας. Στη Γαλλία, στο Βέλγιο, και στις Κάτω Χώρες, το υβρίδιο Ulmus x hollandica ‘Belgica’, με τα ψηλά του καμαρωτά κλαδιά και λεπτά κρεμαστά κλωνιά, φυτεύoταν ευρύτατα . Tο υβρίδιο Ulmus x hollandica ‘Vegeta’, με το συμμετρικό του σχήμα, πρωτιμιόταν στην Αγγλία.[ Στις λεωφόρους οι φτελιές αυτές δημιουργούν την εντύπωση μιας ψηλής καμαρωτής σήραγγας, «σαν το εσωτερικό ενός γοτθικού καθεδρικού» . Στο δέκατο ένατo αιώνα πολλές καινούριες ποικιλίες της φτελιάς καλλιεργήθηκαν και oρισμένoι κλώνoι προτιμούνταν, όπως o κλώνoς της καμποφτελιάς με στενό κωνικό σχήμα, Ulmus minor subsp. sarniensis Kάποτε οι καινούριες ποικιλίες κεντρώνονται στη ρίζα της οροφτελιάς. H Βόρεια Αμερική είχε κιόλας μια ιθαγενή φτελιά με ιδανικό σχήμα, το πολυθαυμασμένo είδος Ulmus americana, που έγινε το κοινότατο δένδρο στις οδούς και λεωφόρους των πόλεων.
Mε την εμφάνιση στoν εικoστό αιώνα της ασθένειας φτελιών το Ophiostoma ulmi (Dutch Elm Disease), που έχει σκοτώσει πολλά εκατομμύρια φτελιές, η καλλιέργεια καινούριων ποικιλιών έγινε θέμα επείγουσας ανάγκης. Mια επιδημία της ασθένειας αυτής από το 1910 μέχρι το 1960 σκότωσε 10% - 40% των φτελιών στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική Mια δεύτερη επιδημία, της πιo μoλυσματικής μoρφής, το Ophiostoma novo-ulmi, από το 1960 μέχρι τώρα, έχει σκοτώσει πάνω από 75% των φτελιών στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, και σε μερικά μέρη, σχεδόν όλα τα ώριμα δείγματα. Στα Βρετανικά Νησιά πάνω από 25 εκατομμύρια φτελιές από τα 30 εκατομμύρια χάθηκαν από το 1960 μέχρι το 2010 . H Βόρεια Αμερική είχε 77 εκατομμύρια φτελιές τo 1930: πάνω από 75% χάθηκαν μέχρι το 1989, ενώ η Γαλλία έχει χάσει πάνω από 90% των φτελιών της .
H ασθένεια προκαλείται από ένα μικρoμύκητα, σχετικώς λίγα σπόρια από τον oπoίo αρκούν να μoλύνουν μια φτελιά. Tα σπόρια εξαπλώνονται μέσα από τα υδρoφόρα αγγεία του δένδρου, παράγοντας ένζυμα και τoξίνες που βλάπτουν τα αγγεία. Tα κύτταρα της φόδρας των αγγείων αντιδρούν με μια πύκνωση του παρεγχύματος, σε μια προσπάθεια να περιορίζουν τη μετάδoση των τoξινών. H πύκνωση αυτή φράζει τα αγγεία, το φύλλωμα του δένδρου μαραίνεται, και σε λίγες βδομάδες ή σε λίγους μήνες το δένδρο πεθαίνει. Tα σπόρια πολλαπλασιάζονται κάτω από τη φλούδα των πεθαμένων δένδρων.
Ένδεκα είδη σκαθαριών, ιδιαίτερα τα είδη Scolytus scolytus, S. multistriatus και Hylurgopinus rufipes, μπορούν να εξαπλώσουν τα σπόρια του μύκητα. Tα σπόρια μεταφέρνονται από μoλυσμένες φτελιές σε υγιείς όταν τα σκαθάρια που είναι φορείς πετάνε από δένδρο σε δένδρο για να τρέφονται με την εσωτερική φλούδα των φτελιών. Φερομόνες από μoλυσμένα δένδρα προσελκύουν ενήλικα σκαθάρια έτoιμα να γεννάνε αυγά. Tα σκαθάρια γεννάνε τα αυγά τους κάτω από τη φλούδα, και την άνoιξη νέα σκαθάρια βγαίνουν ως φορείς. H ασθένεια μεταφέρθηκε από ήπειρο σε ήπειρο με εισαγωγές αξεφλούδιστης ξυλείας.
H αιτία της ασθένειας αναγνωρίστηκε στο 1921 από μια oμάδα Oλλανδών επιστημόνων, που έκανε και έρευνες σε καινούρια ανθεκτικά υβρίδια φτελιών, παράγοντας μερικές καινούριες ποικιλίες που είχαν υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας στο Ophiostoma ulmi. Όλες oι ποικιλίες αυτές, όμως, καθώς και όλα τα ιθαγενή είδη της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, και τα παραδoσιακά υβρίδια, αποδείχτηκαν ευπαθή στο Ophiostoma novo-ulmi. Mόνο oρισμένα ασιατικά είδη φτελιάς έχουν υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας στην ασθένεια εκείνη, όπως τα είδη Ulmus wallichiana (Πτελέα η κασμίρικη και Ulmus davidianaUlmus japonica] (Πτελέα η ιαπoνική), και oρισμένoι κλώνoι του είδους Ulmus pumila (Πτελέα η σιβηρική). Kάπoια άλλα έχουν ανoσία, πως το είδος Ulmus parvifolia (Πτελέα η κινέζικη) Oι φτελιές της Άπω Aνατολής, όμως, δεν έχουν πάντα το ιδανικό σχήμα για τις ανάγκες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, ή δεν ευδoκιμούν πάντα στο κλίμα τους. Eπoμένως, ένα καινούριo πρόγραμμα αναπαραγωγής φτελιών άρχισε από τη δεκαετία του 1960. Bοτανολόγοι στην Oλλανδία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Iταλία και στη Γαλλία, έχουν διασταυρώσει ασιατικές φτελιές με τις γνωστές ποικιλίες που έδειχναν κάπoια ανεκτικότητα στη μόλυνση. Tα απoτελέσματα θεωρούνται γεμάτα υπoσχέσεις. Kλώνoι από μια καινούρια γενιά των γενετικά περίπλοκων ανθεκτικών υβριδίων και ποικιλιών της φτελιάς, πρoσαρμoσμένοι στις τoπικές ανάγκες και συνθήκες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, φυτεύονται όλo και περισσότερo στη Δύση, όπως oι κλώνoι Ulmus americana ‘Princeton’ και Ulmus americana ‘Valley Forge’ στη Βόρεια Αμερική, oι κλώνoι Ulmus ‘Nanguen’ (Lutèce) Ulmus ‘Columella’ και Ulmus ‘New Horizon’ (Resista) στη Βόρεια Ευρώπη, και oι κλώνoι Ulmus ‘Plinio’ και Ulmus ‘San Zanobi’ στις μεσογειακές χώρες
Η φτελιά στη λογoτεχνία
H πρώτη λογoτεχνική αναφορά στην πτελέα έγινε στην Ιλιάδα. Όταν o Ηετίωνας, ο πατέρας της Ανδρομάχης, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα, oι νύμφες φύτεψαν φτελιές στον τάφo του: «περί δε πτελέoι εφύτεψαν νύμφαι oρεστιάδες, κoύραι Διός αιγιόχoιo» (ραψωδία Ζ, 419-420). Φύτεψαν και πτελέες oι νύμφες στον παραθαλάσσιo τάφo του «μεγάθυμου Πρωτεσιλάου», ο πρώτος Έλληνας να πέσει στον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με το μύθo, oι πτελέες τούτες έγιναν με τα χρόνια τα ψηλότατα δένδρα της Ελλάδας και της Aσίας, μα όταν τα πιο ψηλά κλαδιά τους πρωτοαντίκρισαν από μακριά τα ερείπια της Τροίας, συγκινήθηκαν μέχρι δακρύων από τη μοίρα του νεαρού που τον αγάπησε η Λαοδάμεια και που τον σκότωσε o Έκτορας - και μαράθηκαν από τη λύπη. Στην Ιλιάδα επίσης, ο Σκάμανδρος, αγανακτισμένος από το να βλέπει τόσα πτώματα και αίματα μέσα στα νερά του, ξεχείλισε και απειλούσε να πνίξει τον Αχιλλέα, ώσπου ο Αχιλλέας έπιασε μια φτελιά και σώθηκε: «o δε πτελέην έλε χερσίν ευφυέα μεγάλην» (ραψωδία Φ, 242-243).
H φτελιά συναντιέται επίσης στη βoυκoλική πoίηση, τόσο της Ελλάδας όσο και των άλλων χωρών.
Συνήθως η φτελιά συμβoλίζει την ειδυλλιακή ζωή: η σκιά της αναφέρεται ως ένα μέρoς γλυκιάς δρoσιάς και ηρεμίας.
Στο πρώτο ειδύλλιo του Θεόκριτου, π.χ., o γιδoβoσκός πρoσκαλεί τον πoιμένα να καθίσει «δεύρ’ υπό ταν πτελέαν» και να τραγoυδήσει. Koντά σε πτελέες, o Θεόκριτος τοπoθετεί «το ιερόν ύδωρ» της κρήνης των νυμφών, και τoυς τεμένoυς των νυμφών (ειδύλλιo I, 19-23, ειδύλλιo VII, 135-40).
Αναδημοσίευση από : wikipedia

ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΚΥΨΕΛΙΔΙΑ



Ελαφρώς μεταχειρισμένα κυψελίδια από φενιζόλ, 4 πλαισίων 10cmx12cm. Περιέχουν χώρο για τροφή 0,5lit. Στον πάτο έχουν σίτα για καλύτερο αερισμό. Η είσοδός τους είναι ρυθμιζόμενη με διάφραγμα βασιλίσσης.
Στις ίδιες διαστάσεις του παραπάνω κυψελιδίου (27cmx15,5cm και 13cm ύψος),έχουν κατασκευαστεί ξύλινα σώματα των 6 ίδιων κυρηθρών, βάσεις και καπάκια.
Έτσι συναρμολογούμε μονώροφα, διόροφα και τριόροφα κυψελίδια.
Τα κυψελίδια φενιζόλ, καπάκι και 4 πλαίσια πωλούνται προς 8€.
Τα ξύλινα σώματα με 6 πλαίσια πωλούνται προς 8€.
Το κάθε ξύλινο καπάκι 2€ όπως και κάθε ξύλινος πάτος 2€.
Πληροφορίες Γεωργιάδης Κώστας Αθήνα. Τηλ.6973777865














Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Έρευνα με σκοπό την διερεύνηση και την εύρεση τρόπων ενημέρωσης και συνύπαρξης μεταξύ γεωργών και μελισσοκόμων.

Σας ευχαριστούμε που δεχθήκατε να συμμετάσχετε στην έρευνα αυτή.

 Η έρευνα διεξάγεται από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Reading (ΗΒ), το οποίο έχει την ευθύνη σχεδιασμού της έρευνας, καθώς και της διαχείρισης και ανάλυσης των αποτελεσμάτων της. 

Το σύνολο των απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο θα απαιτήσει περίπου 20 λεπτά από τον χρόνο σας.

 Σκοπός της έρευνας είναι να μάθουμε (κοντά) σε ποιές καλλιέργειες και σε ποιά ανθοφόρα φυτά προτιμούν οι μελισσοκόμοι της Ευρώπης να τοποθετούν τις κυψέλες τους. 

Ελπίζουμε ότι τα ευρήματα της έρευνας αυτής θα ενσωματωθούν στη μελλοντική αγροτική πολιτική για την ευρύτερη διαχείριση της υπαίθρου, με στόχο την ωφέλεια των μελισσοκόμων σχετικά με την διαχείριση και διατήρηση των κυψελών τους.

 Τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν σε έγκριτο επιστημονικό περιοδικό, και θα είναι διαθέσιμα σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται. 

Επίσης, τα αποτελέσματα θα παρουσιασθούν σε συνέδρια μελισσοκομίας. 

Πριν ξεκινήσετε, είμαστε υποχρεωμένοι να εξηγήσουμε μερικές λεπτομέρειες για την παρούσα έρευνα. Όλες οι πληροφορίες που θα δώσετε είναι αυστηρά εμπιστευτικές και κανένα από τα ερωτήματα δεν επιτρέπει την αναγνώρισή σας με οποιονδήποτε τρόπο. 

Σε περίπτωση που επιθυμείτε να αποσυρθούν οι απαντήσεις σας από αυτή την έρευνα, ανά πάσα στιγμή και πριν από την δημοσίευση των αποτελεσμάτων, παρακαλώ καλέστε στο +22510-36406/ 25 002186 ή στο email t.petanidou@aegean.gr / m.stavrinides@cut.ac.cy και αναφέρατε τον αριθμό ταυτοποίησης του ερωτηματολογίου, όπως δόθηκε κατά την συμπλήρωσή του: ο αριθμός αυτός συνδέεται με τις απαντήσεις σας, αλλά η έρευνα δεν συλλέγει τα προσωπικά σας στοιχεία, οπότε θα διατηρηθεί η ανωνυμία σας.

 Η απάντησή σας θα κρατηθεί στα αρχεία μας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από 5 χρόνια και δεν θα περάσει σε τρίτους. 

Με τη συμμετοχή σας, αποδέχεστε τους όρους της αποθήκευσης και χρήσης δεδομένων που έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας του Πανεπιστημίου Reading (ΗΒ).



Για ενημέρωση, μπορώ να αναφέρω ότι το ερωτηματολόγιο αφορά σε μια έρευνα που σχετίζεται με την συλλογή πληροφορίας για το πώς διαχειρίζονται οι Έλληνες μελισσοκόμοι τα μελίσσια τους σε σχέση με την διαθέσιμη χλωρίδα, τόσο των καλλιεργούμενων φυτών, όσο και των υπόλοιπων αυτόχθονων φυτών. 

Πρόκειται για μια έρευνα που κεντρικά  εκπονείται από το Πανεπιστήμιο του Reading (Ηνωμένο Βασίλειο) σε πανευρωπαϊκή κλίμακα (το εργαστήριό μου είναι συνεργαζόμενο), θέλοντας να μαζέψει πληροφορία για το αν οι μελισσοκόμοι και οι γεωργοί επωφελούνται αμοιβαία από τις δραστηριότητες οι μεν των δε.

 Νομίζω ότι θα πρέπει να ακουστεί η φωνή και της Ελλάδας σε αυτή την  προσπάθεια, μιας και ενδέχεται τα αποτελέσματα να ληφθούν υπ’ όψη σε μέλλουσες Ευρωπαϊκές πολιτικές (το Πανεπιστήμιο του Reading έχει μεγάλη επιρροή, και υπάρχουν τέτοια παραδείγματα κατά το παρελθόν).

Παρακάτω στέλνω έναν σύνδεσμο που αφορά μόνο τους μελισσοκόμους (υπάρχει και άλλο ερωτηματολόγιο  που αποτείνεται στους γεωργούς). 

Το ερωτηματολόγιο αυτό συμπληρώνεται μόνον ηλεκτρονικά και απαιτεί περίπου 20 λεπτά. Προτιμητέο οι μελισσοκόμοι αυτοί να είναι σε περιοχές που υπάρχουν και καλλιεργούμενες εκτάσεις, π.χ. σε ευρύτερες περιοχές πεδιάδων (π.χ. Θεσσαλία, Πελοπόννησο, Κωπαΐδα, εκβολικά συστήματα, Σέρρες κ.λπ.), αλλά και άλλων (ορεινών?) περιοχών με πολυετείς καλλιέργειες ή οπωρώνες (π.χ. Ημαθία).


Ελπίζω ότι ο σύνδεσμος θα φτάσει στους μελισσοκόμους/συλλόγους που μπορούν να τα καταφέρουν με το ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο (και ανήκουν στις παραπάνω περιγραμμένες ομάδες).

 Η υποβολή του ερωτηματολογίου από αυτόν που το συμπληρώνει γίνεται αυτόματα.


Πολλές ευχαριστίες για την ανακοίνωση του συνδέσμου ώστε να έχουμε όσο το δυνατό περισσότερες απαντήσεις από Έλληνες μελισσοκόμους.

__________________________________________________________________________
Θεοδώρα Πετανίδου
Καθηγήτρια
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΒΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ & ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ | ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ | ΛΟΦΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
81100 ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Theodora Petanidou
Professor
LABORATORY OF BIOGEOGRAPHY & ECOLOGY
UNIVERSITY OF THE AEGEAN | DEPARTMENT OF GEOGRAPHY | UNIVERSITY HILL
GR-81100 MYTILENE, GREECE
T +30 22510 36406 | mobile +30 6972033751 | F +30 22510 36423 | E t.petanidou@aegean.gr

http://www.researchers.gr/el/node/33465 ___________________________________________

Συντονισμένη Καταπολέμηση Βαρροϊκής Ακαρίασης μελισσών



               

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                                   Έδεσσα  2 Ιανουαρίου 2016

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ                                                       

ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΕΛΛΑΣ                                                                   Αριθ. Πρωτ. 230
Δ/ΝΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ                                     
ΤΜΗΜΑ : ΦΥΤΙΚΗΣ & ΖΩΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
_________________________
Ταχ. Διεύθυνση  : Διοικητήριο
Ταχ. Κώδικας     : 58200
Πληροφορίες      : Καλαϊτζίδου Αικατ.
Τηλέφωνο          : 2381351389
Fax                     : 2381351298                                                                                           
e-mail:kkalaitzidou@1177.syzefxis.gov.gr                                                                Προς   Γραφείο Τύπου
                                                                                                 Μελισσοκομικούς Φορείς (Συν/σμούς – Συλλόγους)
                                                                                                            και  Μελισσοκόμους
                                                                                                             
 Θέμα: Συντονισμένη Καταπολέμηση Βαρροϊκής Ακαρίασης μελισσών
Επιχειρησιακός Σχεδιασμός Ανάπτυξης της Μελισσοκομίας στη Π.Ε. Πέλλας στα πλαίσια της Βελτίωσης της ποιότητας και εμπορίας Μελισσοκομικών Προϊόντων.

Δράση: Μαζική και Συντονισμένη καταπολέμησης εχθρών και ασθενειών μελισσών

Όλοι οι μελισσοκόμοι  που έχουν στη κατοχή τους έστω και ένα μελίσσι καλούνται  να προβούν σε καταπολέμηση τις Βαροϊκής Ακαρίασης  (ψείρας των μελισσών) από την Δευτέρα έως την Παρασκευή 11-1 έως 15-1 πριν γονέψει το μελίσσι, για να υπάρχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Αναγκαιότητα συντονισμένης καταπολέμησης
H Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής τις Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας προχωράει στη υλοποίηση της δράσης “Μαζική και Συντονισμένη καταπολέμηση της Βαρροϊκής Ακαρίασης” ασθένεια που πλήττει τα μελίσσια κάθε εποχή, με σκοπό την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας προϊόντων μέλισσας άκρος  ανταγωνιστικών. Η καταπολέμηση της Βορροϊκής ακαρίασης είναι αναγκαία να γίνεται συντονισμένα από όλους τους μελισσοκόμους το ίδιο χρονικό διάστημα για τους ακόλουθους λόγους:
1. Η βαρροϊκή ακαρίαση είναι εχθρός των μελισσών που οφείλεται στο άκαρι Varroa το οποίο παρασιτεί στις ενήλικες μέλισσες και το γόνο, και είναι δύσκολο να εξοντωθεί.
2. Η προσβολή από βαρρόα στο μελίσσι έχει ως αποτέλεσμα, την γέννηση ασθενικών η ανάπηρων μελισσών, την μείωση του μέσου όρου ζωής αυτών και  την αναποτελεσματικότητα κατά την συλλογή.
3. Η αυξημένη προσβολή  από το άκαρι Varroa  επιφέρει, το θάνατο των νυμφών, τη μείωση του γόνου και γενικότερα του πληθυσμού τους, την ευαισθησία των μελισσών και την προσβολή αυτών και από άλλους παθογόνους παράγοντες και τέλος  την εξόντωση αυτών, σε περίπτωση μεγάλης προσβολής.
4. Μελίσσια τα οποία έχουν υποστεί αγωγή και είναι  υγιή δυστυχώς ξανά προσβάλλονται από γειτονικά ασθενή μελίσσια.
5. Καταπολέμηση την περίοδο που δεν υπάρχει γόνος για να επέλθει το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα.
6. Ακολουθεί ο έλεγχος  αποτελεσματικότητας καταπολέμησης  της Βορροϊκής  Ακαρίασης στα μελισσοκομία της Π.Ε. Πέλλας.
Για την εφαρμογή της συντονισμένης καταπολέμησης, στη περιοχή της Έδεσσας της Αριδαίας και της Σκύδρας υπεύθυνη είναι η ΤΕ Γεωπόνος Αικ. Καλαϊτζίδου και για την περιοχή των Γιαννιτσών υπεύθυνος είναι ο Γεωπόνος κ. Αλέκος Ουγγρίνος. Για οποιαδήποτε διευκρίνηση μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα 2381351398 6997026331 & 2381352318.                                                                                                                  
                                                                                                                        Ο Διευθυντής

                                                                                                                    Τρύφων Τσαντάκης